MAHITI DARSHAN

 

*आपले विचार हेच...*

*आपल्या भविष्याचा चेहरा आहे.*

*नकारात्मक विचार केला तर,*

*प्रत्येक संधीमध्ये आपल्याला अडचणीच दिसतील,*

*आणि सकारात्मक विचार केला तर,*

*प्रत्येक अडचणीमध्ये संधी* *दिसेल.*

*एखाद्या झाडाच्या फुलाला वाढण्यासाठी,*

*सुर्य प्रकाशाची जशी आवश्यकता असते.*

*तसेच...*

*आयुष्यात मानवाच्या व्यक्तीमत्व विकासासाठी,*

*चांगले विचार व नम्र संस्कारांची आवश्यकता असते.*

*रोपटे आणि मानवाला,*

*योग्य व आवश्यक गोष्टी मिळाल्या,*

*म्हणजे ते भरभरून फुलतात,*

*व खुलतात...*

*आणि समोरच्याचे लक्ष वेधून घेतात.*

*आपुलकीचे चार शब्द,*

*मनापासुन बोलता आले की,*

*आयुष्यात हितचिंतकांची,*

*कमतरता भासत नाही.*

*घड्याळाच्या गजरापेक्षा,*

*ज्यांना जबाबदारी जागं करते,*

*ती माणसे आयुष्यात,*

*योग्य दिशेने पावलं टाकत असतात.*

*सुखाच्या शोधात लोक,*

*आयुष्यभर वणवण फिरतात.*

*दमल्यावर जाणीव होते,*

*समाधानातच सुख आहे.*

*सुंदर आयुष्य सहज घडत नसतं.*

*तर ते जाणीवपूर्वक घडवावं लागतं,*

*ते म्हणजे प्रार्थनेतून,*

*माणुसकीतून,*

*त्यागातून,*

*आणि सर्वात महत्वाचे म्हणजे कृतीतून घडत असतं.*

*माणसाजवळ त्याच्या आयुष्य भराची संपत्ती म्हणजे,*

*त्याचे चांगले विचार,*

*कारण...*

*धन आणि बळ कोणत्याही माणसाला,*

*वाईट मार्गावर नेऊ शकतात,*

*परंतु चांगले विचार,*

*माणसाला सदैव उत्तम कार्यासाठी,*

*प्रेरित करीत असतात,*

*आयुष्य आनंदी ठेवायचे असेल,*

*तर स्वाद,आणि वाद,या दोन्ही गोष्टींचा त्याग केला पाहिजे.*

*स्वाद सोडला तर शरीराला फायदा,*

*आणि वाद सोडला...*

*तर नात्याला फायदा...!!*

                

 

*जगता आलं पाहिजे...*

*मरता केव्हाही येतं,*

*पण जगता आलं पाहिजे.*

*सुख भोगता केव्हाही येतं,*

*पण दुःख पचवता आलं पाहिजे.*

*रंग सावळा असला म्हणून काय झालं,*

*कर्तृत्व उजाळता आलं पाहिजे.*

*रंग गोरा असला म्हणून काय झालं,*

*मनावरील काजळी काढता आली पाहिजे.*

*यशानं माणूस उंच जातो,*

*पाय जमिनीवर ठेवता आले पाहिजेत.*

*मिळालेल्या यशात समाधान मानून,*

*आनंदी जीवन जगता आलं पाहिजे.*

*पाप काय कसंही करता येतं,*

*पण पुण्य करता आलं पाहिजे,*

*ताठ काय कोणीही राहतं,*

*पण जरा झुकून वागता आलं पाहिजे.*

*ठेच जीवनात लागतेच,*

*ती सहन करता आली पाहिजे,*

*मलमपट्टी करून तिला,*

*पुन्हा चालता आलं पाहिजे.*

*शहाण्याचं सोंग घेऊन,*

*वेडं होता आलं पाहिजे.*

*कशालाही बळी न पडता,*

*आनंदी जगता आलं पाहिजे.*

*जगण्याच्या लढाईत उणीव कायम भासेल,*

*ती उणीव भरुन काढता आली पाहिजे.*

*हास्य आणि अश्रूचा मिलाफ करून,*

*फक्त समाधानी राहता आलं पाहिजे.*

*आयुष्य खूप सुंदर आहे,*

*भरभरून जगता आलं पाहिजे...!!*

                

 

*आपुले आपण जाणावे स्वहित l* 

*जेणे राहे चित्त समाधान ll*

*बहुरंगे असे माया विखुरली l*

*कुंठितची होता झाली बरी ll*

*पुजा ते अबोला चित्ताच्या प्रकारी l*

*भाव विश्वंभरी समर्पावा ll*

*तुका म्हणे गेला फिटोनिया भेद l*

*मग होतो देव मनाचाची ll* 

*भावार्थ:-*

*आपले स्वतःचे हित,*

*कशामध्ये आहे,*

*ते आपले आपल्यालाच समजायला हवे.*

*आपल्या हिताची जी गोष्ट असेल,*

*तिच निवडता आली म्हणजे,*

*आपले मन समाधानी होईल.*

*या जगामध्ये अनेक रंगाढंगांमध्ये माया भरलेली आहे.*

*हे वेगवेगळे रंगढंग माणसाला चक्रावून टाकतात.*

*या मायाजालामध्ये,*

*स्वतः ला अडकवून न घेता,*

*आयुष्य जगता आले पाहिजे.*

*आपण मनापासून निश्चित केलेल्या ध्येयावर,*

*शांतपणे आपले सगळे लक्ष केंद्रित करावे.*

*आपले ध्येय म्हणजेच,*

*आपला परमेश्वर मानावा.*

*तुकाराम महाराज म्हणतात,*

*मनामध्ये निर्माण होणारे,*

*विचारांचे काहूर नाहिसे झाले म्हणजे,*

*आपल्या शुध्द अंतःकरणातच,*

*देव प्रकट होईल...!!*

*रामकृष्णहरि *