MAHITI DARSHAN

  

*मनाच्या गाभाऱ्यातून,*

*उमटलेली स्पंदने निरपेक्ष असली की,*

*कोणत्याही नात्याच्या धाग्यात,*

*विश्वासाचे मणी अलगदपणे,*

*ओवले जातात.*

*यशस्वी व्यक्तीच्या चेहऱ्यावर,*

*दोन गोष्टी असतात,*

*एक सहनशीलता,*

*आणि दुसरे हास्य,*

*कारण...*

*हास्य त्यांचे प्रश्न दिसू देत नाही,*

*आणि सहनशीलता तर प्रश्न निर्माणच करत नाही.*

*दांत चाहे कितनी भी बार जीभ को काट लें;*

*लेकिन फिर भी वो दोनो साथ रहते हैं;*

*और शरीर के लिए काम करते रहते हैं-*

*यही है क्षमा;*

*और रिश्ते निभाने की भावना;*

*उदास होने के लिये उम्र पडी है;*

*नजर उठाओ;*

*सामने जिंदगी खडी है;*

*अपनी हँसी को होठो से न जाने देना;*

*क्योकि आपकी मुस्कुराहट के पीछे;*

*दुनिया पडी है;*

*प्रशंसा चाहे कितनी भी करो;*

*लेकिन अपमान सोच समझकर करना चाहिये;*

*क्योकि अपमान वो उधारी होती है;*

*जो अवसर मिलने पर;*

*हर कोई ब्याज सहित चुकाता है;*

*कुछ लोग किस्मत की तरह होते है;*

*जो दुआ से मिलते है;*

*और कुछ लोग दुआ की तरह होते है;*

*जो किस्मत बदल देते है;*

*स्वतःच्या परिस्थितीला,*

*जी माणसे स्वतःची ताकद बनवतात,*

*ती माणसे आयुष्यात,*

*कधीही अपयशी होत नाहीत.*

*What we recieve is information,*

*what we preserve is knowledge,*

*what we use us intelligence,*

*but what, when, how we use it, is our real wisdom.*

*आयुष्य दर दिवशी आपल्याला,*

*नवे कोरे २४ तास देते.*

*आपण त्यात भुतकाळाशी,*

*झगडत बसायचे की,*

*भविष्याचा विचार करत बसायचे,*

*की आलेला क्षण जगायचे,*

*हे आपणच ठरवायचे...!!*

               

 

*जेव्हा आपल्यातून,*

*कुठल्याही गोष्टीची अभिलाषा,*

*ही गोष्ट वजा झाल्याची जाणीव होते.*

*आणि विचारांची दिशा,*

*पारमार्थिक क्षितिजाकडे ओढ घेऊ लागते,*

*तेव्हा समजून जावं,*

*नियती तुम्हाला...*

*वैराग्य वा अलिप्तता सुचवू पहाते आहे.*

*आजवर जे आयुष्य आपण जगलो,*

*त्यावर दृष्टिक्षेप टाकला की,*

*लक्षात येतं सगळं काही नियोजित होतं.*

*आयुष्य आपलं असूनही,*

*आपली ईच्छा ही गोष्ट नियतीच्या,*

*खिजगणतीत कधीच नव्हती.*

*तिने आपल्याला काय हवं,*

*त्यापेक्षा आपल्या नशिबात काय होतं,*

*तेच दान पदरात टाकलं.*

*अट्टहास नावाच्या गोष्टीने फक्त,*

*मनस्ताप दिला...*

*जे आहे ते नाकारण्याची वृत्ती जगणं,*

*अधिक कठीण करून गेली.*

*म्हणूनच तिची शरणागती पत्करून,*

*कधीही नियती जो मार्ग सुचवू पहाते,*

*किंवा जो मार्ग तिने आखून दिला आहे.*

*त्यावरून जाणं हेच हिताचं असतं.*

*मनाच्या ईच्छा हट्ट ह्यापेक्षा,*

*वास्तव हे अधिक शक्तीशाली असतं,*

*म्हणूनच त्याचा आदर ठेवून,*

*स्वीकार करावा.*

*शेवटी स्वीकृतीतच विरक्ती असते !!*