एक दुःखद सत्य

 खूपच अप्रतिम...ज्याने कुणी ही कविता लिहिली त्यांना सलाम.!

*एक दुःखद सत्य :*

*विद्यालयाच्या जागेपायी*

*कुणीच इथं भांडलं नाही*

*अन्..देवालयाच्या जागेसाठी*

*रक्त इथं कमी पडलं नाही..*

              *माझाच देव मोठा म्हणण्यात*

              *रक्ताच्या नद्या वाहील्या*

              *ज्ञानगंगा कोरडी पडत*

              *ओसाड शाळा झाल्या...*

*शाळा अजुनही तशीच*

*पडक्या,तुटक्या भिंतीची*

*गरीब माझ्या देशामधी*

*उभी मंदिरं सोन्याची...*

*धर्मासाठी , पैशांसाठी*

*अनेक आंदोलने पाहिली*,

*पण शिक्षणाच्या भल्यासाठी कुणी मोर्चा काढला नाही*,

             *शाळे मधली दानपेटी*

             *भरलेली कधी पाहिली नाही*

             *अन् मंदिराची दानपेटी*

             *रिकामी कधी राहिली नाही...*

*शाळेतला पालक मेळावा*

*पालकांवाचून राहून गेला*

*देवालयात चेंगराचेंगरीत*

*माणुस मात्र तुडवून मेला...*

                 *विद्येचं ज्ञान देऊन*

                 *गुरूजी गरीबच राहीला*

                 *अन्'अंधभक्तांचं’ दान घेऊन*

                 *पुजारी धनवान झाला...*

*खरंतर धर्म नावाचं पुस्तक* 

*शाळेत कधीच उघडत नाही*

*अन् धर्माच्या नावाशिवाय*

*देशात पानही हालल नाही...*

              

                   * अनामिक*