प्रत्यक्ष वेळ येता कोणी नसे कुणाचे ।।

 *प्रत्यक्ष वेळ येता कोणी नसे कुणाचे ।।*

कन्या स्नुषा नृपांची, प्रत्यक्ष रामभार्या ।

पिचली क्षणाक्षणाला, कारुण्यरुपि सीता ।

कामी तिच्या न आले, सामर्थ्य राघवांचे....

प्रत्यक्ष वेळ येता, कोणी नसे कुणाचे ll १ ll

त्यागून सूर्यपुत्रा, कुंती पुन्हा कुमारी ।

कर्णास अनुज माता, सारेच जन्म वैरी ।

कौतूक का करावे, त्या रक्तबंधनाचे ....

प्रत्यक्ष वेळ येता, कोणी नसे कुणाचे ll २ ll

केली द्युतात उभी, साक्षात कृष्णभगिनी ।

सम्राट पांडवांची, रानावनात राणी ।

पति पाच देवबंधू , तरि भोग हे तियेचे.......

प्रत्यक्ष वेळ येता, कोणी नसे कुणाचे ll३ll

ठेवू नको अपेक्षा, असल्या जगाकडूनी । 

निरपेक्ष आचरी तू, कर्तव्य, प्रेम दोन्ही,

मग चालूदे सुखाने, अव्हेरणे जगाचे ।।४।।

प्रत्यक्ष वेळ येता, कोणी नसे कोणाचे...

*अप्रतिम कविता...*

*अगदी चपखल उदाहरणांनिशी जीवनातलं कटु सत्य उलगडले आहे या कविने !!*