*जपायचं नातं म्हणून,*
*निर्माण केला ग्रुप..*
*सगळेच आपले म्हणून,*
*भावना जपा खूप..*
*कोणी दिला रिप्लाय,*
*म्हणून हुरळून जायचं नाही..*
*आणि नाही दिला रिप्लाय,*
*म्हणून खंत मानायची नाही..*
*सर्वांची मतं कायम,*
*एकसारखी असतील कशी..*
*नकारार्थी, सकारार्थी,*
*प्रत्येकाची वेगळी अशी..*
*राखायची असेल अबाधित,*
*एकमेकांची साथ..*
*तर द्यावाच लागतो सर्वांना,*
*प्रेमाचा हात..*
*प्रत्येकाचं मत,*
*वेगळं असायलाच हवं..*
*तरच घडेल इथे,*
*रोज काहीतरी नवं..*
*काय बरं होईल,*
*नावडत्या जोकवर हसलं तर..*
*मनातल्या भावना झाकून,*
*थोडसं फसलं तर..*
*फक्त एकच करा मित्रांनो,*
*वेळ काढा थोडा..*
*प्रत्येक जण असावा,*
*दुसऱ्यासाठी वेडा..*
*कधी गडबड, कधी बडबड,*
*कधी बरीच शांतता..*
*दाखवून द्या ना एकदा,*
*अंतरंगातील एकात्मता..*
*दुरावलेल्या दोन मनांत,*
*एक पूल बांधणारा..*
*एखादा असतोच ना,*
*निखळणारे दुवे सांधणारा..*
*ग्रुप असो नात्यांचा,*
*वा असो तो मित्रांचा..*
*आपल्या हजेरीने बनवा,*
================================
आईने मोजलेच नाही...
आयुष्याच्या तव्यावरती
संसाराची पोळी
भाजता भाजता
हाताला किती बसले चटके
आईने मोजलेच नाही...
नवर्यासह लेकराबाळांचे
करता करता
मोठ्यांचा मान राखता राखता
कितीदा वाकले गेले ,
आईने मोजलेच नाही...
जरा चुकले की
घरच्यांची, बाहेरच्यांची
किती बोलणी खाल्ली,
काळजाला किती घरं पडली , आईने मोजलेच नाही...
याच्यासाठी त्याच्यासाठी
आणखीही कुणासाठी
जगता जगता ,
स्वतःसाठी अशी
किती जगले ,आईने
मोजलेच नाही...
पाखरे गेली फारच दूर
डोळा आहे श्रावणपूर
पैशाचा हा नुसता धूर
निसटून गेले कोणते सूर ,
आईनेमोजलेच नाही...
*सर्व आईंना समर्पित..*
.jpg)
No comments:
Post a Comment