MAHITI DARSHAN

 # विनंती पावसाला 

शेतकऱ्यांचे शेतामधले 

पिक गेले सडून 

वेडा झाला पाऊस आता

 शेत गेले बुडून ||१||

पाणी पाणी झाले सारे 

शेत झाले तळे 

पिक दिसेना शेतामधले

 पाण्यामध्ये बुडे ||२||

शेतकरी तो बांधावरती 

दुःखीकष्टी उभा 

 दरवर्षी हे असेच रडणे 

 नको कोपू रे नभा ||३||

माझ्यावरती तुझा राग का ?

 पाऊस घे माघारी 

गरजे पुरता मला हवा मग 

आनंद होईल घरी ||४||

देतो सारे घेऊन जातो 

असे तुझे दातृत्व 

जगण्यासाठी आम्हास देतो 

काय तुझे हे तत्व ||५||

तळेच आले शेतामध्ये 

मला विचारी पुन्हा 

इथे भेटला पुन्हा नको तू 

करू नको रे गुन्हा ||६||

 शेतही नेतो माती नेतो

 नेतो सारे पिक 

दगडही ने तू उरलेसुरले 

बाजारी तू विक ||७||

नको मला ती शेती पावसा

 नको मला ती माती 

कितीही राबूनी शेतामध्ये

 उरे ना काही हाती ||८||

 प्रेम तुझ्यावर माझे आहे 

कधी कळेल रे नभा

 कसे जगू मी तुझ्याविना ते 

नको हा सवतासुभा ||९||

अखेरीस तुज एक विनंती

 जगू दे सजीव सारे 

पडू नको तू अति पावसा 

जगू कुणा आधारे ||१०||    

 

जगन्नाथ काशिनाथ 

         सुरवाडे सर मुंबई