प्रेम कशावर करावं ?







आई
काहीच बोलता न येणारी बाळं
मान्य आहे पहिला संघर्ष
नको म्हणा , रागवा , तिरस्कार करा
नाही जेवला , अभ्यास नाही केला
तुम्हाला रागावते पण तीच रडते
जिंकलात तर ओल्या डोळ्यांनी हसते
ती नाही कळणार , नाही उमगणार
खरं तर ती वेडी नसतेच कधी
ती उमगू लागते तेव्हा आपण
प्रेम कशावरही करावं .
प्रेम ,
घट्ट सायीच्या केशरी श्रीखंडावर करावं,
टम्म फुगलेल्या गरमागरम पुऱ्यांवर करावं,
साजुक तुपातल्या नाजुक शिऱ्यावर तर जरूर जरूर करावं ...
प्रेम ,
चारोळी घातलेल्या दाट बासुंदीवर करावं
नारळाच्या करंजीवर , मोतीचूर बुंदीवर करावं झणझणीत चिवडा न् खुसखुशीत चकलीवर अगदी करावं....
कंटाळून मागवलेल्या नगदी पावभाजीवर सुद्धा करावं हो....
प्रेम कशावरही करावं ...
साबुदाणा खिचडीवर , काकडीच्या पचडीवर,
चटकदार चटणीवर ,आमटीच्या चुर्र फोडणीवर,
पोळीतल्या पुरणावर, वाफेच्या भातवरणावर
करावंच करावं....
प्रेम ,
मऊशार इडलीवर , कडक दोशावर का करावं ?
कधीतरी साटोरी व अनरशावरही करावं....
कचोरीसमोशावर करावंच , पापलेटमाशांवरही करावं...
प्रेम कशावरही करावं...
पाकातल्या चिरोट्यांवर, मेथीच्या परोट्यांवर, कुरकुरीत तळलेल्या मूगपकोड्यांवर करावं...
नाटकाच्या मध्यंतरातल्या बटाटेवड्यावर तर नक्कीच करावं.....
प्रेम ,
कांद्याच्या थालीपिठावर / पिठल्यावर जसं भरभरून करावं ,
लुसलुशीत उपमा , घावनघाटल्यावर तसंच हरवून जाऊन करावं....
झकास भेळेवर , फर्मास मिसळीवर आणि चवळीच्या चमचमीत उसळीवरही करावं.
प्रेम सगळ्यांवर करावं...
प्रेम ,
डाळिंब्या वालाच्या बिरड्यावर करावं,
शेतातल्या कोवळ्या हुरड्यावर करावं,
मऊसूत धिरड्यावर , कर्रमकुर्रम कुरड्यांवर,
क्वचित कधी हवाबाण हरड्यावरही करावं....
प्रेम ,
विदुराघरच्या पोटभरीच्या कण्यांवर करावं,
यशोदेने घुसळून काढलेल्या लोण्यावर करावं,
गोपींच्या माथ्यावरच्या मडक्यातल्या दह्यावर,
सुदाम्याच्या कनवटीच्या पुरचुंडीतील पोह्यावर
खुश्शाल करावं......
प्रेम त्यावर करावं , प्रेम ह्यावर करावं....
प्रेम ,
खव्याच्या मेव्यावर , गाजराच्या हलव्यावर , गुलाबजाम रसमलाईवरही करावं....!
*पण त्याहीपेक्षा जास्त*
*करून खाऊ घालणाऱ्या*
*हाताच्या कलेवर* *करावं.......!!*
सर्व सुगरणींना समर्पित







*मैत्रांगण,,*
*कधी कुणी एकत्र येऊन*
*ग्रुप मैत्रांचा केला स्धापन*
*केले त्याचे नामकरण*
*म्हणती याला मैत्रांगण ।।*
*विविध क्षेत्री रमुनी येती*
*सगळे येथे विश्रांतीला*
*सुख दुःखे ही वाटून घेती*
*आधार देती परस्पराला ।।*
*कुणी टाकतो समर्थवाणी*
*कुणी मराठी हिंदी गाणी*
*कधी गीता अन् कधी कविता*
*तर कधी तुकयाची अभंगवाणी ।।*
*कधी हळहळ तर कधी अभिनंदन*
*स्मृतीदिनी कधी थोरा वंदन*
*कधी किस्से,कधी वार्ता ताजी*
*समजून येते,होते रंजन ।।*
*कधी चालते खेचाखेची*
*कधी शब्दांनी बाचाबाची **
*कुणी कधी बसतो रागावून*
*आणती त्याला प्रेम परतून ।।*
*नकोच ईर्षा नको आगळिक*
*करु कागाळ्या लाडिक लाडिक*
*लगेच पण त्या विसरुन जाऊ*
*एकमेका समजून घेऊ ।।*
*मित्रांची या तऱ्हाच न्यारी*
*कुणी लावती नित्य हजेरी*
*कुणी मधे जाती डोकावून*
*कुणी ठेवती लक्ष दुरुन।।*
*किती किती हे रंग वेगळे*
*प्रत्येकाचे ढंग आगळे*
*या सगळ्यांना सामावून*
*झुलत राहुदे मैत्रांगण ।।*
*फुलत राहू दे मैत्रांगण ।*
-----------------------------------------------------------
आई
काहीच बोलता न येणारी बाळं बोलायला शिकतात
बोलायला शिकवलेल्या आईला
कधी कधी खूप खूप बोलतात

मान्य आहे पहिला संघर्ष आईशीच असतो
बोलताना , तिच्या भावनांचा अर्थ
समजून का घ्यायचा नसतो ?

नको म्हणा , रागवा , तिरस्कार करा हवे तसे बोला , मस्करी करा
ती कायम तुमच्या पाठीशीच असते
कारण ती वेडी असते

नाही जेवला , अभ्यास नाही केला लवकर नाही उठला , नाराज दिसला
सतत विचारपूस करत राहते
कारण ती वेडी असते

तुम्हाला रागावते पण तीच रडते मोठे व्हावे तुम्ही म्हणून सतत झटते
स्वतःला विसरते , तुमच्या विश्वात रमते
कारण ती वेडी असते

जिंकलात तर ओल्या डोळ्यांनी हसते हरला तर खंबीर बनवते
तुम्ही असाल कसेही , जीवापाड जपते
कारण ती वेडी असते

ती नाही कळणार , नाही उमगणार तीच्यामुळे आपण काहीसे घडलो
हे आज नाहीच आपल्याला पटणार
कारण ती वेडीच वाटणार

खरं तर ती वेडी नसतेच कधी मातृत्वाची जबाबदारी पेलत पेलत
स्वतःला ही नव्यानं फुलवत असते
स्वप्नातील दिवस तुमचे
वास्तव स्वीकारुन बघत असते
कारण ती "आई "असते

ती उमगू लागते तेव्हा आपण मागे जाऊ शकत नसतो...
ती असेपर्यंत थोडीशी समजली तरी
यासारखा खरा आनंद नसतो,,,


सर्व आईंना समर्पित
No comments:
Post a Comment