MAHITI DARSHAN

 *काल पुन्हा त्या रायगडावर*

*मला शिवराय दिसले*

*वाकून त्यांना मी जयभीम केला*

*तेव्हा ते गालातच हसले*

*मी विचारले राजे आपणास*

*माझा राग तर नाही ना आला*

*ते म्हणाले बरं झालं बाळा*

*तू मला जयभीम केला*

*कारण माझा खरा वारसदार तर*

*तुझा भीमरावच ठरला*

*ज्याच्या पुढे तर इथला*

*अतिहुशार सनातनी ब्राह्मणपण हरला*

*त्यांनीच तर माझ्या त्या स्वराज्यसोबत*

*खरा काय तो न्याय केला*

*जहाल त्या जातीव्यवस्थेवर इथल्या*

*योग्य तो उपाय केला*

*त्याचं खडतर ते जगणं*

*त्याचं परखड ते बोलणं*

*त्याचा संघर्षही माझा स्वराज्याच्या*

*संकल्पने इतकाच महान आहे*

*आणि माणसाला इथं माणुसकी शिकवण्याची*

*त्यालाच लागली तहान आहे*

*पण दुःख मला एवढंच वाटतं*

*माझा लेकरांना एवढं साधं गणित कळत नाही*

*माझा नुसताच गवगवा करतात*

*पण त्यांचे मन भीमरायकडे पण का वळत नाही*

*माझं तर एवढंच सांगणं आहे त्यांना*

*मी तुमच्या अखंड सोबती आहे*

*परंतु तू आज फक्त एक भारतीय म्हणून जग*

*तलवारी लय उचलल्या हाती तू*

*आता तो कलम उचलून बघ*

*मग तुलाही त्या तलवारीची गरज*

*कधी आयुष्यात पडणार नाही*

*या पुढे तुझ्यावर अन्याय*

*इथं कधीच घडणार नाही*

*त्या सूर्याचा देह जरी मावळला इथं*

*पण त्याच्या विचारांचा प्रकाश कधी मावळणार नाही*

*आणि त्याच्या सारखा महान भूमिपुत्र*

*आपल्याला पुन्हा इथं मिळणार नाही*

*म्हणून इथल्या तमाम नेत्यांमध्ये*

*तोच महान ठरतो*

*आणि तुझ्यासोबत आज मीही*

*त्या ज्ञानाच्या सूर्याला मानाचा जयभीम करतो*

*आणि तुझ्यासोबत आज मीही त्या ज्ञानाच्या सूर्याला मानाचा जयभीम करतो................*