MAHITI DARSHAN

*आत्मसुखाकडे कस जायचं.?*

*त्यासाठी सद्गुरूंनी दोन मार्ग सांगितले.*

*एक direct,*

*आणि दुसरा indirect,*

*डायरेक्ट मार्ग सर्वाना झेपेलच,*

*असं नाही.*

*कारण...*

*दिव्य साधना समजणं,*

*आणि स्वरूपाचं भान घेणं,*

*त्या स्वरूपापर्यंत जाणं हे सोपं काम नाही.*

*सद्गुरूंनी सर्वसामान्य माणसाचा विचार केला.*

*साक्षात्कार होणारे फार कमी लोकं असतात.*

*पण सद्गुरूंनी.*

*सुखाचा अनुभव सामान्य लोकांसाठी,*

*खुला केला,*

*त्या मार्गाने गेलात तर हे जग सुद्धा सुखी होईल.*

*संपूर्ण विश्वात क्रांती करण्याची ताकद,*

*या मार्गात आहे.*

*सद्गुरूंनी सांगितलं की,*

*खरं सुख हे आत मध्येच असतं.*

*जाणिवेतच असतं.*

*हे सुख आपल्याला बाहेर विषयांच्या मार्फत मिळतं.*

*आपण समजा सिनेमाला गेलो,*

*त्यातून जो आनंद मिळतो,*

*तो त्या सिनेमातून मिळत नसतो,*

*तो आनंद आतूनच येत असतो.*

*खरा आनंद आत्मानंद्च असतो,*

*पण ते आपल्याला विषयाच्या आधारे मिळतं.*

*विषयसुख हे आत्मसुखच आहे.*

*पण ते विषयाच्या आधाराने मिळाल्यामुळे,*

*आपण विषयावर अवलंबून असतो,*

*विषय गेला की ते सुख गेलं,*

*कारण...*

*विषय हा कायम स्वरूपी नसतो.*

*जर तुम्ही विषयावर अवलंबून राहिलात,*

*तर तुम्ही कधीच...*

*सुखी होऊ शकणार नाही...!!*

                 

  

*कधी आठवायचे असेल तर,*

*आयुष्यातले चांगले क्षण आठवावे.*

*आणि विसरायचे असेल तर,*

*आयुष्यातील वाईट क्षण विसरावे.*

*क्षण हा किती छोटा शब्द आहे ना.?*

*पण त्याचा अर्थ फार मोठा आहे.*

*आपल्या आयुष्यात असे अनेक क्षण येत असतात,*

*काही दुःखाचे तर काही आनंदाचे.*

*दुःखाचे क्षण हे जीवन जगण्यासाठी,*

*अनुभव मागे ठेवून जातात,*

*तर आनंदाचे क्षण हे जगणं शिकवून जातात.*

*काही असे ही क्षण येतात,*

*आपल्या सभोवताली सगळेच असतात,*

*पण आपल्या सोबत कुणीच नसतं,*

*त्यावेळीआपल्याला हिंमतीने,*

*त्यांना सामोरे जायचं असतं !*

*कधी वाटते भीती मनाला,*

*कधी मिळतो आनंद मनाला,*

*सुरू असतो हा खेळ सारा.*

*बेसावधपणे मिळालेले,*

*सुखाचे क्षण असो,*

*वा दुःखाचे धक्के असो,*

*आयुष्य जगायला शिकवतात.*

*त्याच बरोबर माणसं ओळखायला ही शिकवतात.*

*जीवनात प्रत्येक क्षण,*

*आपल्याला काहीतरी देत असतो.*

*आपल्या आयुष्याचा एक क्षण तो घेत असतो,*

*म्हणून क्षण आनंदाचे ठेवा साठवून,*

*निवांतांत येतील आठवण बनून...!!*

                 

 

*सुंदर आयुष्य सहज घडत नसतं,*

*तर ते जणीवपूर्वक घडवावं लागतं,*

*ते म्हणजे प्रार्थनेतून,*

*माणुसकीतून,*

*प्रेमातून,*

*त्यागातून,*

*आणि सर्वात महत्वाचे म्हणजे,*

*कृतीतून घडत असतं...*

*संघर्षातून अस्तित्व निर्माण झाले की,*

*प्रत्येक गोष्ट ह्रदयाच्या जवळ नसते...*

*जिवन हे दु:खापासुन लांब नसते...*

*आपल्या मैत्रिला जपुन ठेवा.*

*कारण...*

*हीच एक अशी गोष्ट आहे,*

*जी प्रत्येकाच्या नशीबात नसते...*

*आयुष्य जगण्यात,*

*एक वेगळाच रूबाब येतो...* 

*आणि...*

*"रुबाब" हा विकत घेता येत नाही.*

*अन् दाखवता पण येत नाही...*

*तो व्यक्तिमत्त्वातून सिद्ध होतो.*

*मस्तक थोडं नमवून बघा,*

*अहंकार मरून जाईल...*

*डोळ्यांना थोडं ओलं करून बघा...*

*कठोर मन ही वितळून जाईल...*

*वाणीवर थोडा संयम ठेऊन बघा,*

*जोडलेली माणसं...*

*कधीच दूर जाणार नाहीत...*

*इच्छा थोड्या कमी करून बघा,*

*समाधानाने जगा,*

*आनंदाचं जग दिसू लागेल...!!*