*
ह्याला आयुष्य म्हणावं काय ?
*
*पद,पैसा,प्रतिष्ठा,प्रसिध्दी*
*लोळण घेतात पायात,*
*तरीही बिल गेटची पत्नी*
*घटस्फोट घेते ह्या वयात?*
*शिक्षणाने माणूस समृध्द होतो,*
*आम्ही आहोत अजूनही* *भ्रमात,*
*उच्चविद्याविभूषकांचे मायबाप,*
*मग का असतात* *वृध्दाश्रमात?*
*हा डिप्रेशनचा शिकार,*
*तो आत्महत्या करतो.*
*ज्याला समजावं सेलिब्रिटी,*
*तोच एकाकीपणात मरतो!*
*ज्यांनी कमावलं नाव,*
*त्याला आनंद का मिळत* *नाही?*
*काय चाटायचं ह्या* *मोठेपणाला,*
*नातं आपुलकीचं जुळत नाही!*
*जळजळीत वास्तव सांगतो,*
*तुमचा विश्वास ह्यावर बसणार नाही,*
*गरीब,अडाणी,प्रामाणिक जनांचे,*
*मायबाप वृध्दाश्रमात* *दिसत नाहीत.*
*आजारी मायबापांचा ईलाज,*
*करतात किडूक मिडूक विकून,*
*पण जिव्हाळ्याची नाती*
*ठेवली आहेत टिकवून.*
*व्यसनी,रागीट,नवरा,*
*त्याला गरीबीची जोड.*
*तरीही त्याची पत्नी बिच्चारी*
*करतेच ना तडजोड?*
*दु:ख हलकं करतात*
*एकमेकांना भेटून,*
*एका शिळ्या भाकरीचा तुकडा*
*खातात सारेजण वाटून!*
*जेवढी लावतात माया,*
*तेवढंच बोलतात फाडफाड.*
*कितींदा तरी भांडतात,*
*पण कुठे येतो ईगो आड?*
*ना तोल ढळतो,ना संयम,*
*दु:खातही सावरण्याची आस*
*कारण,अजूनही ह्या* *माणसांचा,*
*आहे माणूसकीवर विश्वास!*
*एकत्रीत कुटूंब हल्ली*
*सांगा कुणाला हवं?*
*कामा शिवाय वाटतं का*
*आपण कुणाच्या घरी जावं?*
*एकदा तरी बघा जरा*
*आपल्या आयुष्याचा रोड मॅप,*
*कुणाचं कुणाशी पटत नाही*
*काय तर म्हणे जनरेशन गॅप.*
*सांगा बरं कुणावर ह्या*
*विकृत विचारांचा पगडा नाही?*
*घर,बंगला,फ्लॅट असु द्या*
*दरवाजा कुणाचाही ऊघडा नाही!*
*बहूत अच्छे,बहूत खुब !*
*क्या बात है?बहूत बढीया !*
*एवढ्या ओसंडून वाहतात प्रतिक्रिया*
*जागृत चोवीस तास सोशल मिडीया!*
*आभासी दुनियेची चाले*
*कोरडी कोरडी ख्याली खुशाली,*
*मोबाईलवर साऱ्या शुभेच्छा*
*मोबाईलवरच श्रध्दांजली!*
*काय बरोबर? काय चूक?*
*मत मांडण्याचीही सत्ता नाही*
*तो बंद घरात मरून पडला वास सुटला*
*तरी शेजाऱ्याला पत्ता नाही*
*लेकराला पाॅकेटमनी, बाईक*,
*अन् भलेही दिली जरी कार*,
*किती छान झालं असतं*
*जर दिले असते संस्कार?*
*होस्टेल,बोर्डींगात बालपणीच पाठवलं*
*तो तुम्हाला का वागवणार?*
*जमीन असो, जीवन*
*येथे जे पेरलं तेच ऊगवणार!*
*जीवशास्र शिकवलं,*
*जीवनशास्त्र शिकवा*...
*चुलीत गेली चित्रकला*,
*सांगा चारित्र्याला टिकवा*...
*त्रिकोण,चौकोन,षट्कोन*
*ह्याला सांगा विचारेल कोण?*
*ज्याचे जवळ नसेल*
*आयुष्याचा दृष्टीकोन!*
*विपरीत परिस्थीतीतही*
*जपणूक केली पाहीजे तत्वाची*...
*व्याकरणापेक्षाही अंत:करणाची*
*भाषा असते महत्वाची*...
*चुकू द्या चुकलं तर*...
*अंकगणित अन् बीजगणित*...
*माणसांची बेरीज करा*....
*गुण नाहीत पण गुणवत्ता अगणित!*
*प्राणपणाने जतन करावे*
*नाते शहर, खेडे,गावाचे*
*मेल्यावरती खांदा द्यायला*
*असावे चारचौघे जिवाभावाचे!*
*मेल्यावर दोन अश्रू*
*हीच आयुष्याची कमाई*
*ज्याने हे कमावलं नाही*
*तो आयुष्य जगलाच नाही!*
*मिळून मिसळून वागावं*
*आनंदानं छान जगावं*
*तुम्ही सगळी मोठ्ठी माणसं*
*म्या पामरानं काय सांगावं ?*
*दररोज परमेश्वराला प्रार्थना करा.*
*आजपर्यँत जे दिले ते तुझेच आहे.*
*मी निमित्त मात्र आहे.*
*इतरांपेक्षा मला तू भरपूर दिलेस.*
*राहिलेले आयुष्यही तुझ्या कृपाशिर्वादाने सुख, शांती,समाधान, आनंद व समृध्दीचे जाण्यासाठी नामस्मरणाची ताकद दे व तुझी आठवण सतत होऊ दे.*
*चांगले आरोग्य दिल्यास तुझी सेवा* *अखंड करता येईल आणि सेवा करताना हे शरीर तुझे आहे. या शरीराला कोणताही घातपात होऊ नये. याचीही काळजी तुच घे.*
*
श्री स्वामी समर्थ 
*

श्री स्वामी समर्थ 
* *खोट्या राजकारणी लोकांपासुन दूर रहा, अफवानवर विश्वास ठेवण्या आधी खात्री करा, नेहमी सुखी, समाधानी व आनंदी राहा. नेहमी सावध रहा, सुरक्षित रहा व सतर्क रहा...!!!*
*"प्रत्येकाचे जीवन, आयुष्य फार सुंदर आहे ते आनंदात जगा व दुसऱ्यांलाही आनंदी जगु द्या. स्वार्थ व अहंकार कधीही मनात ठेऊन वागू नका, वाईट व कठीण प्रसंगाची वेळ कधी कुणावर येईल हे सांगून शकत नाही हे लक्षात ठेवा"...!!!*











*आपण आपली..*
*भोळीभाबडी भक्तीच करावी.*
*देवाला अनन्य शरण जाऊन,*
*त्याचे नामस्मरण करीत जावे,*
*म्हणजे सर्व काही मिळते.*
*जो जेवायला बसतो,*
*तो ’माझे पोट भरावे’,*
*असे कधी शब्दांनी म्हणतो का.?*
*पण जेवण झाले की, आपोआपच पोट भरते !*
*आपण ग्रंथामध्ये जे वाचतो,*
*ते जर आचरणामध्ये आणले नाही,*
*तर त्या वाचनाचा उपयोग काय.?*
*म्हणून आपण फारसे वाचनाच्या वगैरे नादी लागू नये,*
*कारण...*
*त्याने खरे साधन बाजूलाच राहते,*
*आणि त्या वाचनाचाच अभिमान वाटू लागतो.*
*म्हणून थोडेच वाचावे,*
*आणि त्याचे मनन करावे.*
*माणूस घर सजवण्यासाठी लाखो रुपये खर्च करतो.*
*आणि त्या घरात तो उदास बसतो.*
*या उलट त्याने लाखोंचं इंटेरिअर मनाच्या कप्प्यात करायला हवं.*
*त्याला हवा तितका आनंद,*
*हवी तितकं शांती...*
*आणि समाधान बसवावं.*
*एक आठवणींचा कोपरा सजवावा,*
*दुःखाचा लवलेश त्यात नसावा.*
*स्वप्न ती नसतात,*
*जी झोपल्यावर पडतात.*
*स्वप्न ती असतात,*
*जी आपल्याला झोपू देत नाहीत.*
*भगवंताने जगनिर्मिती लीलेने केली.*
*आणि प्रपंच हा त्याच लीलेचा,*
*मायेचा एक भाग आहे.*
*आपण प्रपंच हौसेने केला.*
*आणि या हौशीपायी,*
*भगवंत मात्र पलीकडे राहिला...!!*



No comments:
Post a Comment