MAHITI DARSHAN

  

*संकल्प ही फार मोठी शक्ति आहे.*

*इच्छा जर खरोखर अती प्रबळ झाली,*

*तर ती वस्तूला,*

*आपल्याकडे खेचून घेतल्याशिवाय राहणार नाही.*

*तसेच,भगवंताच्या प्राप्तीसाठी,*

*प्रबळ इच्छा धारण केली,*

*तर भगवंत भेटतो.*

*प्रापंचिक वस्तू आपण कितीही मिळविल्या,*

*तरी त्या स्वभावतःच अपूर्ण असल्यामुळे,*

*त्यांच्या प्राप्तीपासून पूर्ण समाधान होत नाही.*

*याच्या उलट, भगवंत स्वतः पूर्ण असल्यामुळे,*

*आपल्या वासनांची पूर्ण तृप्ती होऊन,*

*त्या क्षीण बनतात,*

*आणि नंतर आपोआप नाहीशा होतात.*

*म्हणून नेहमी भगवंत मला हवा,*

*अशी इच्छा करीत जावे.*

*त्याचे नाम घेणे, म्हणजे तू मला हवास' असे म्हणणेच होय.*

*खऱ्या प्रेमाने जर आपण,*

*आपला भार रामावर टाकला,*

*तर तो नेहमी आपल्या कल्पनेच्या बाहेर,*

*गोष्टी घडवून आणतो.*

*आपला देह आणि प्रपंच भगवंताच्या सत्तेने चालतो,*

*ही जाणीव सतत ठेवून जगात वागावे,*

*म्हणजे आपल्याला कधी कमी पडणार नाही.*

*नामात एक विशेष आहे.*

*विषयाकरता जरी नाम घेतले,*

*तरी विषय प्राप्त होऊनही,*

*ते आपले काम, म्हणजे तुमचे मन निर्विषय करणे,*

*ते करीतच असते,*

*म्हणून कशाकरता का होईना,*

*नाम घ्या.*

*पण निर्विषय होण्याकरिता घेतले,*

*तर काम शीघ्र होईल...!!*

                 

 

*जीवन म्हणजे...*

*सरळमार्गी पार पाडणारी स्पर्धा नसून,*

*ती एक विचित्र शर्यत असली,*

*तरी प्रत्येकाला भाग घेतलाच पाहिजे.*

*परंतु जिवाचा आटापिटा करून जिंकलो तर,*

*आपली माणसं मागे राहतात.*

*आणि हरलो तर सोडून जातात,*

*ही खंत सतत मनाला भेडसावत रहाते.*

*त्यामुळे मनातली तळमळ,*

*आणि ओढ लावणारी भावना,*

*आपल्या माणसांसाठी ही गुंतागुंतीची ठरते.*

*हे आपणाला आतून माहीत असलं तरी,*

*ते प्रत्येकाला समजेलच असं नाही.*

*पण तुमच्यावर ज्यांनी मनापासून प्रेम केलं,*

*किंवा तुमच्या मनाच्या जवळ असतील तर,*

*त्यांना तुमच्याबद्दलचे आपलेपण,*

*कळल्या शिवाय रहाणार नाही...!!*